Jeździć na koniu może nauczyć się każdy ale nauczyć się harmonii z koniem to już sztuka.

Tęskno­ta jest jak kwiat jabłoni w mar­cu. Po ja­kimś cza­sie doj­rze­wa.

„Anonimowi Czekadoholicy nie istnieją, bo tego nałogu nikt nie chce rzucić.”

Piękno można zo­baczyć wszędzie.

Słońce świeci zaw­sze, tylko rzad­ko zdarza nam się uj­rzeć je­go promienie.

Ludzie są jak morze, cza­sem łagod­ni i przy­jaźni, cza­sem burzli­wi i zdrad­li­wi.

Miłość, to kwiat róży. Przyjaźń - brzoza płacząca. Brzoza oprze się burzy a różą wicher potrząsa.

Jest ta­ka mgła co budzi się z człowiekiem i zasłania oczy na wszys­tko co piękne.

La­tar­nia morska z od­da­li swym światłem pro­wadzi do bez­pie­cznej przys­ta­ni i do ciepła ra­mion ukocha­nej osoby.

Miłość jest jak rze­ka - raz płynie rwącym prądem, raz ja­koś tak niem­ra­wo, a cza­sami po pros­tu wysycha...

Świat mógłby być ta­ki ko­loro­wy, gdy­by nie ta mgła.

Ko­bieta jak kwiat. Z każdym miłym słowem, szcze­rym uśmie­chem z sza­rego pączka sta­je się do­rodną różą.