Przy­jaciel to ktoś, kto zna piosenkę w twoim ser­cu i śpiewa ją z pow­ro­tem, gdy za­pom­niałeś tekstu.

Na­wet gwiaz­dy śpiewają, gdy noc zaczy­na grać wes­tchnieniem swo­jej ciszy.

Wspom­nienia budzą się. Gdy pachnie deszczem, gdy pokój wy­pełnia nasza ulu­biona piosen­ka, gdy śpiewa pod niebem ptak.

Nie bój się miłości, ta praw­dzi­wa nig­dy Cię nie zabije.

Nasze dob­re uczyn­ki to swe­go rodza­ju wen­tyl bez­pie­czeństwa dla ba­loni­ka dob­ro­ci skiero­wane­go w naszym kierun­ku przez wiatr sza­rej rzeczywistości...

Le­piej ze śmie­chem niż z płaczem iść przez życie....

Hu­mor i cier­pli­wość to dwa wielbłądy, na których prze­mie­rzyć można wszys­tkie pustynie.

Dob­re wspom­nienia są po to, aby w złych i smut­nych chwi­lach pop­ra­wiały nam hu­mor. Złe wspom­nienia po to są, abyśmy nie po­pełniali dru­gi raz tych sa­mych błędów.

Co wieczór ro­bię so­bie her­batę i za­bieram się do czy­tania ja­kiejś książki, udając że spra­wia mi to przeog­romną przy­jem­ność i nap­rawdę pop­ra­wia humor.

Poczu­cie hu­moru poz­wa­la mi za­pom­nieć o powadze, wte­dy na­wet to, co trud­ne, wy­daje się łatwiejsze.

W pod­sko­ku dot­knęła nieba, a w garści szczel­nie zam­knęła to, co jej podarowało.

Trze­ba wziąć w garść to co się ma i wy­cisnąć z te­go to co się chce mieć.