Nos­talgicznie nas­tra­ja po­ra je­sien­na długie sza­re wie­czo­ry i po­ran­ki zaw­sze zbyt wczes­ne.

Każdy czlo­wiek rodząc sie ma w so­bie ty­le sa­mo dob­ra co zła. Do­piero do­ras­tając wy­biera swoją dro­ge ktorą będzie kroczył.

być jak liść który godzi się ze swym przeznaczeniem barwnie

Ludzie od­po­wie­dzial­ni nie ot­wierają się całko­wicie przed ni­kim i jest w tym mądrość. Człowiek od­kry­ty jest jak roz­wiąza­na za­gad­ka, nie ma nic więcej do zaoferowania.

Miłość jak ulu­biona piosen­ka, wpad­nie do ser­ca i słuchasz.

Kocham noc, w niej mogę uj­rzeć wszys­tko to, cze­go nie udało mi się spos­trzec pod­czas dnia... Gwiaz­dy są moją drogą, a księżyc drogowskazem

Całe życie cze­kamy. Na miłość, pieniądze, śmierć... ważne by dob­rze wy­korzys­tać to czekanie.

Ro­bin­son, gdy zo­baczył na wys­pie śla­dy człowieka, ucałował je... Człowiek człowieko­wi szczęściem.

Życie to opo­wieść pi­sana ser­cem. Białe kar­ty to dni, które minęły bez uczuć, nie zos­ta­wiając żad­ne­go śladu...

W życiu każdy ma swoją drogę i na niej zos­ta­wia ślady. Ale od każdej głównej dro­gi od­chodzą te poboczne; I ni­mi trze­ba umieć dojść do celu.

Są imiona, których ślad nie za­ciera się w pa­mięci, to one tworzą ścieżkę dźwiękową naszych serc.

Każdy ko­go spo­tyka­my, po­zos­ta­wia w nas ślad. Od nas za­leży jak głęboki.