Ta­niec to nie tyl­ko ruch i muzyka. To sztu­ka spo­sobu od­bi­cia sto­py W od­po­wied­nim mo­men­cie i ideal­nie pros­te wy­ciągniecie ręki. Ta­niec po­kazu­je nas, nasze dusze.

Mas­ki mają to do siebie, że mogą spaść w naj­mniej od­po­wied­nim momencie.

Ciężar smut­ku i cier­pienia pot­ra­fi być tak wiel­ki, że na ten mo­ment życie sta­je się jak ka­mień, który ciągnie w dół.

Chodze­nie jest je­dynie eta­pem przejściow...aczku­jemy do mo­men­tu roz­wi­nięcia skrzydeł.

Tyl­ko wyob­raźnia poz­wa­la nam dot­knąć na mo­ment nieba nie opuszczając ziemi pełnej rzeczy­wis­tości .

War­to nie tyl­ko pa­miętać, ale wie­dzieć, że oso­ba blis­ka nasze­mu ser­cu jest więcej war­ta niż ty­siące zwykłych znajomych.

War­to iść pod prąd jeśli to nasza dro­ga do szczęścia.

Od­dać ser­ce ko­muś, z kim sta­rość będzie drugą młodością... Dla której war­to żyć.

Okręty z naj­piękniej­szą poezją często wypływają z portów ludzkich łez.

Z uczu­ciem miłości zaw­sze nam będzie po drodze,bo na­wet jeśli w ciężkiej wędrówce gdzieś na chwilę znik­nie,to tylko dla­tego,by poz­wo­lić nam od­począć i dać po­nieść się dalej.

Na­dej­dzie ta­ki dzień dla każde­go z nas, kiedy naj­większą war­tością będzie nie złoto i pieniądze a czys­te sumienie...

Do­piero stając twarzą w twarz ze śmier­cią, do­ceniamy war­tość życia.