Myśle­nie o le­cie może i nie przys­pie­szy je­go na­dejścia, ale przy­naj­mniej poz­wo­li za­pom­nieć o je­sien­nej sza­rudze za oknem.

Wspom­nienia na kształt je­sien­nych liści opadły z drzew...a zi­ma niesie tyl­ko echo ich lotu.

Co ma prze­minąć, to prze­minie, jak liść je­sien­ny, co z drze­wa mu­si spaść. Szczęście, miłość, ból, cier­pienie. Wszys­tko w życiu ma swój czas.

Im moc­niej wrośnięte w ziemię korze­nie tym sil­niej­sze całe drzewo.

Spa­ceru­jemy po ścieżkach życia, w par­ku roz­maitych drzew.

To nie od drze­wa za­leży gdzie wy­ras­ta, jed­nak od te­go gdzie wy­rosło za­leży to ja­kie jest i ja­kie rodzi owoce.

Z kłam­stwem może i wyj­dziesz z do­mu, ale dro­gi pow­rotnej nie znaj­dziesz - po­mylą ci się ścieżki.

Spa­ceru­jemy po ścieżkach życia, w par­ku roz­maitych drzew.

To, że mężczyz­na cza­sami by­wa twar­dy jak skała nie znaczy, że ma ser­ce z kamienia.

Życie z bo­les­nych doświad­czeń utkane czy­ni ser­ce wrażli­wym, lecz twar­dym jak diament…

Le­piej błądzić szu­kając sa­memu dro­gi niż ciągle o nią py­tać innych.

Miłość, to nie tyl­ko przys­pie­szo­ny puls,szyb­sze bi­cie ser­ca czy trzy­manie się za ręce. Miłość,to sza­cunek, ja­ki ma­my dla dru­giej oso­by,to dob­ro ja­kie chce­my w jej życie wnieść