Szczęście przez całe życie! Nikt by te­go nie mógł znieść, to byłoby piekło na ziemi.

Czas omi­ja miej­sca, które wspominamy, każdy z nas niemało ta­kich wspom­nień ma. Gdy do ulu­bionych miej­sc w myślach wracamy to, co jest przeszłością wciąż od no­wa trwa.

Naj­lep­szym kle­jem na świecie jest praw­dzi­wa miłość. Dlacze­go? Bo skle­ja dwo­je ludzi na zaw­sze nieod­woła... Na­wet po nieuda­nym skle­jeniu śla­dy pozostaną. Wspom­nienia pozostaną.

Wspom­nienia są jak sta­tek w szkla­nej butelce... w żaden sposób go stamtąd nie wy­ciągniesz, a roz­bi­jając bu­telkę tra­cisz wszystko...

Dob­ro i zło na­leży pa­miętać wie­cznie. Dob­ro, po­nieważ wspom­nienie, że kiedyś nam je wyświad­czo­no, uszlachet­nia nas. Zło, po­nieważ od chwi­li, w której je nam wyrządzo­no, spoczy­wa na nas obo­wiązek odpłace­nia za nie dobrem.

Każda myśl, tak jak każde uczu­cie, ma swoją wiosnę, la­to, je­sień, a gdy przychodzi zi­ma i na­wet żółte liście umierają w śniegu, na­leży odejść ra­tując wspomnienia.

Wspom­nienia są jak książka, którą można czy­tać wiele ra­zy, wer­to­wać stro­na po stro­nie, a także odłożyć na półkę i wrócić do niej kiedy będziemy mieli na to ochotę...

"Zdjęcia... Małe wy­ryw­ki wspom­nień, które pot­ra­fią ożywić przeszłość..."

Są ta­kie piosenki... które po­dobają się nie tyl­ko z po­wodu pięknej melodii... ale wspom­nień i emoc­ji które przywołują... Posłuchać jej jeszcze raz... i poczuć się tak jak wte­dy gdy usłyszało się ją pier­wszy raz...

Cza­sem kluczem do twe­go wnętrza me­lodia niez­na­na, ale w ryt­mie twe­go serca.

Piękne opa­kowa­nie nie zaw­sze za­wiera war­tościowe wnętrze.

W przy­jaźni nieważne jest jak wygląda przy­jaciel, liczy się je­go wnętrze. To cze­go nie widzimy.