Powrót z długiej podróży nie zaw­sze przy­nosi uko­jenie- cza­sem po­zos­ta­je tęskno­ta za tym, co po­zos­tało za nami...

Od gwiazd pochodzi­my i ku gwiaz­dom zmie­rza­my. Życie jest je­dynie podróżą w nieznane.

War­to trzy­mać się właści­wego kur­su, aby w podróży, jaką jest życie, sto­sować się do dro­gow­skazów włas­ne­go serca.

Szczęśli­wy człowiek,który ma urodzaj­ne serce ta­kie,w którym ziar­na życia nieus­tannie wzrastają przyj­mując w końcu kształt miłości -doskonały.

Miłość poz­wa­la w naj­bar­dziej niedos­ko­nałym człowieku od­na­leźć ideał...

I książka może być dos­ko­nałym fil­mem wyobraźni.

Ze szczęściem w życiu jest cza­sem jak z cuk­rem wsy­panym do ka­wy. Trze­ba wziąć łyżeczkę w ręce i za­mie­szać go, żeby poczuć je­go smak.

Cza­sem naj­gor­szy wróg prędzej po­da szklankę wo­dy, a ko­leżan­ka z pias­kowni­cy syp­nie pias­kiem po oczach.

Wstań i wal­cz, na­wet jeśli miałbyś wal­czyć z wiatrakami!

Życie jest jak wiat­rak. Kręci się tyl­ko w jedną stronę, nig­dy nie wra­ca do pop­rzed­niego stanu. Przeszłość zos­ta­je w tyle.

Je­sienią gdy za ok­nem deszcz stu­ka w pa­rapet, a nos­talgia wkra­da do ser­ca, aby się og­rzać sięgnij do kuf­ra z marzeniami.

Lis­tki zry­wa wiatr je­sień barw im dodaje tak krótki już dzień