Usy­piam klatkę pier­siową, nar­ko­tyzuję ser­ce. Je­sienią tęskni się najpiękniej.

Ależ te kwiaty naiw­nie na wiosnę się rumienią. Niewiedzą, że życie poczęstu­je ich jesienią...

W miłości uro­da nie jest najważniejsza.. Liczy się co kto ma w sercu.

Wios­na jest urodą, słodką i nieu­chwytną pięknością. Która będzie cię nęcić, ku­sić, uśmie­chać się. Ale nig­dy nie poz­wo­li się złapać. Jest pat­ronką zauroczonych.

Wtem la­to na­deszło.Też ba­wi się ko­lorem. Trzy­mając w dłoni kred­ki-de­koru­je zieleń wzo­rem. Drze­wa,kwiaty i mo­tyl­ki...bar­dzo przy tym się sta­rało by przez trzy miesiące...wszys­tko tak zos­tało.

Piękno ludzi to piękno duszy, nie liczy się uro­da ,tyl­ko to co człowiek ma w środ­ku ... Duszę która pot­ra­fi zro­zumieć dru­giego człowieka

Ko­bieta jest jak szlachet­ny ka­mień. Ta­ki szma­ragd (nieo­szli­fowa­ny). W swej urodzie olśniewająca, pełna wdzięku i po­wabu, lecz cha­rak­ter iście dra­pieżny głębiej drze­mie. Nie je­den bo­leśnie o os­trzej­szą krawędź ska­leczył się i po dziś dzień pamięta.

Bo naj­ważniej­sze jest to co masz w środku... Uro­da z wiekiem wy­paru­je jak woda...

Te­raz wiem, że w życiu nie liczy się tyl­ko uro­da. Wiem, że liczy się to kim jes­teś w ser­cu in­nej osoby.

Niewi­doczna nam brzy­dota, gdy dos­trze­gamy urodę życia.

Ma­kijaż pod­kreśla urodę ko­biety ale to uśmiech czy­ni ją piękną.

Miłość…niczym dwa żag­lowce płynące oceanem w ma­gicznej poświacie zachodzące­go słońca…i nie wiek, ani uro­da ją sca­la, ale piękne dusze, wspólne marze­nia i niosąca fala.