Miecz przez­nacze­nia ma dwa os­trza. Jed­nym jes­teś ty.

Jeżeli wychodzisz z mie­czem w dłoni nie dziw się, że chcą z tobą walczyć...

Praw­dzi­wy wo­jow­nik to nie ten co na mie­cze wo­juje, ale ten co cios na ser­ce przyjmuje.

Wro­giem do­piero jest człowiek, który do­bywa mie­cza prze­ciw­ko Tobie.

Po­goda ducha, jest jak chro­niąca człowieka niewi­doczna szy­ba od której od­bi­jają się wszys­tkie złe emoc­je ...

Czas i od­ległość uz­mysławia ludziom jak blis­ko lub jak da­leko są ich ser­ca od siebie.

Na ku­lawym ru­maku , choćby miał ze złota pod­ko­wy - da­leko nie zajedziesz...

Po­daruj swo­jej duszy parę niebiańskich skrzy­deł, choć na jedną ciemną i bez­kresną noc, pozwól jej sa­mej od­le­cieć, dokąd tyl­ko zechce, w da­lekie niez­na­ne krainy pełne słońca...

... życie jest jak górskie dro­gi... ... biegnące szczy­tami, choć trud­ne i męczące, ma­ja piękne i da­lekie wi­doki...

Miłość spra­wia,że Two­ja dru­ga połówka czu­je Twój od­dech na swo­jej szyi na­wet wte­dy kiedy jes­teś bar­dzo daleko.

cza­sami człowiek ma ochotę wyjść gdzieś da­leko, za­pom­nieć o wszys­tkim , włożyć słuchaw­ki w uszy, puścić ulu­bioną mu­zykę i być po pros­tu szczęśliwym.

I pionek może zajść da­leko dzięki od­po­wied­niej liczbie oczek na kostce...