Ta pier­wsza miłość po­zos­ta­nie w nas na zawsze.

Nie chodzi o to żeby ład­nie wyjść na zdjęciu... Chodzi o to, żeby po la­tach pat­rząc na zdjęcie i wspo­minając his­to­rie, po­jawił się uśmiech na twarzy

Przy­jaźń jest naj­piękniej­szym ze wszys­tkich pre­zentów, ja­kimi możemy zos­tać ob­da­rowa­ni aby szczęśli­wie uk­ształto­wać swo­je życie.

Bo czy naj­piękniej­szym pre­zen­tem, nie jest ten mały ciepły uśmiech na twarzy dru­giej oso­by, na nasz widok?

Pre­zen­ta­mi nie ku­pisz ser­ca. Nie usid­lisz sreb­rnym łańcuszkiem. Nie po­siądziesz na włas­ność obrączką. Od­daj swe ser­ce dru­giej oso­bie. To jest miłość związa­na wiecznością.

Miłość prze­cież nic nie kosztu­je,nie trze­ba po nią sta­wać w długiej ko­lej­ce w skle­pie z pro­moc­ja­mi,a jest naj­cenniej­szym pre­zen­tem,ja­ki możemy dać in­nym od siebie...

Cza­sem pre­zent naj­bar­dziej cie­szy za­nim zos­ta­nie rozpakowany...

W za­sadzie Życie łamie wszys­tkie re­guły i za­sady, a na do­datek każde­mu pot­ra­fi dać pre­zent – nies­podziankę… I chy­ba ta niep­rze­widy­wal­ność jest piękna...

Naj­piękniej­sze po­dar­ki, pierścion­ki i kwiaty nie ukażą praw­dy miłości. To doświad­cze­nia kształtują re­lac­je, uczu­cia i związki. A ser­ca nie pot­rze­bują prezentów.

Ko­bieta nie cze­ka na kwiaty, czy cze­kolad­ki. Ona cze­ka na spoj­rze­nie mężczyz­ny, je­go zain­te­reso­wanie. Bar­dziej od pre­zentów prag­nie poczuć siłę męskiego ramienia.

To śmie­szne jak czas z nas drwi. Jak gra z na­mi w ber­ka. Ucieka co tchu, za­bierając nam naj­piękniej­sze chwi­le, a my nie pot­ra­fimy go złapać...

Nie­szczęście jest bar­dzo szybkie. Pot­ra­fi nas złapać pod­czas nasze­go biegu po szczęście.