Cza­sem war­to spoj­rzeć wstecz …. I zatęsknić za tym co już minęło … by do­cenić chwilę która trwa … bo przyj­dzie czas że i za nią się zatęskni …

bo każdy ma ta­ki dzień, że chciałby cofnąć czas..

"Lu­bię ciepły po­wiew wiat­ru , bo on mnie przy­tul­nie pieści, i nie chce nicze­go w zamian"

Książka przeczy­tana po raz dru­gi niesie ze sobą cu­dow­ny po­wiew świeżego i na no­wo od­kry­tego doświad­cze­nia. Uczy­my się poz­na­wać poznane.

Is­tnieje ktoś, kto jak tęcza pod­czas deszczu na­daje bar­wy mo­jej sza­rej codzien­ności, lecz jest równie nieu­chwyt­ny. Mi­mo to, lu­bię tęczę.

Deszcz tak sa­mo jak łzy... pa­da w naj­bar­dziej nieod­po­wied­nim momencie...

Rzeczy­wis­tość spa­da na nas jak deszcz, zmy­wając złudze­nia i tworząc kałuże, w których wielu z nas się topi.

Ro­sa po deszczu, która za­nika pod wpływem pro­mieni słonecznych jest jak cier­pienie które za­nika wraz z na­dejściem miłości

Cza­sami z życiem jest jak z je­sienią ... wiatr w oczy, deszcz roz­paczy, zes­chnięte nadzieje i pożółkłe myśli.

Nie ma nic potężniej­sze­go, aniżeli miłość. Bo­wiem w niej wszys­tko bie­rze swój początek.

w rzeczy­wis­tości naj­ciekaw­si oka­zują się ci o gołębim ser­cu, a nie ci przebojowi

Cza­sami w człowieku zbiera się ta­ka złość,smu­tek że mu­si ją wypłakać i płacze tak długo aż mu ta cała złość nie wypłynie al­bo uśnie ze zmęczenia...