Tęcza z kro­pel deszczu na okien­nym pa­rape­cie uk­ry­wa między płat­ka­mi za­suszo­nej róży każdą łzę i każdy uśmiech. Cza­sem mu­si być gorzej, by mogło być le­piej. Cza­sem mu­si za­boleć by bal­sam zadziałał na obo­lałe miejsce.

Le­piej mod­lić się ser­cem bez słów niż słowa­mi bez serca.

Zo­baczysz wszys­tko inaczej i o wiele le­piej ocza­mi, które wy­lały łzy.

Budzik zaw­sze dzwo­ni mi­nutę za wcześnie...

Miłość,to ser­ca krzyk najgłośniejszy co duszę na wskroś przeszy­wa- nieraz zbyt wcześnie i ta łza,co na dnie ser­ca śla­dy maluje boleśnie

Kiedy śmieje się dziec­ko, śmieje się cały świat.

Bo dom to miej­sce, gdzie można śmiać się pełną pier­sią, a łzy... łzy tak ja­koś sa­me wysychają.

ten kto śmieje się z sa­mego siebie,będzie miał ubaw do końca życia

Młodzi wszys­cy są piękni, a później wszys­cy się starzeją. Tyl­ko oczy zos­tają te sa­me i tak sa­mo się śmieją.

Naucz śmiać się sam z siebie, inaczej całe życie będziesz dos­ta­wał po pupie

Op­ty­mis­ta no­si w kie­sze­ni nadzieje, na­wet kiedy pech w oczy mu się śmieje.

Uśmiech cho­ciażby jed­ne­go człowieka może spra­wić, że śmieje się cały Twój świat...