Świat jest w sza­ro bar­wnych ko­lorach dopóki słońce nie zaświeci.

Świat na­leży do ludzi, którzy mają od­wagę marzyć i ry­zyko­wać, aby spełniać swo­je marze­nia. I sta­rają się ro­bić to jak najlepiej.

Pielęgnuj swo­je marze­nia. Trzy­maj się swoich ideałów. Masze­ruj śmiało według mu­zyki, którą tyl­ko ty słyszysz. Wiel­kie biog­ra­fie pow­stają z ruchu do przo­du, a nie ogląda­nia się do tyłu.

Miłość jest jak bu­kiet pięknych kwiatów w wa­zonie, a zdra­da jak sil­ny pod­much wiat­ru, który często ten wa­zon rozbija…

Lep­szy jest je­den kwiatek w od­po­wied­niej chwi­li, niż cały bu­kiet w nieod­po­wied­nim momencie.

Gdy­by marze­nia kwitły,wyglądałabym jak bukiet.

Jed­na róża wręczo­na we właści­wej chwi­li, o wiele więcej mówi o uczu­ciach niż cały bu­kiet in­nych kwiatów.

Za­miast wy­syłać co dzień og­romny bu­kiet kwiatów, wy­sil się. Wy­hoduj jedną różę i po­daruj ją oso­biście. Bo da­ru z ser­ca nie zastąpią żad­ne pieniądze.

Bu­jany fo­tel i buj­na wyob­raźnia, zabójcze połącze­nie, dające buj­ny bu­kiet myśli...

Jabłka, po­marańcze, czy ma­liny, aby doj­rzeć, pot­rze­bują tyl­ko wo­dy, słońca i ka­wałka ziemi. My, ludzie, aby doj­rzeć, pot­rze­buje­my je­dynie miłości.

Czas je­dyny stan rzeczy, który nie ule­ga zmianie.

wie­czor­na prze­jażdżka rowerem uczy podzi­wiania zachodów słońca z zam­knięty­mi ustami es­kadra ko­marów niewy­rafi­nowa­nym daniem