Pat­rz w stronę ta­kiego ho­ryzon­tu, gdzie marze­nia sty­kają się z rzeczywistością.

Ludzkie łzy to z jed­nej stro­ny wy­raz og­ro­mu cier­pienia, lecz z dru­giej także ul­ga. Ra­zem z łza­mi wypływa cier­pienie, by zro­bić miej­sce na nową, ko­lejną falę bólu. Inaczej ból przes­tałby się w nim mieścić.

Każdy człowiek jest jak Księżyc. Ma swoją drugą stronę, której nie po­kazu­je nikomu.

Dopóki mężczyz­na nie nau­czy się czy­tać między wierszami, nie ma po co roz­ma­wiać z ko­bietą o miłości.

Z fal ta naj­gorzej huczy, co się ma roz­bić na piasku.

War­to trwać dla tych wszys­tkich chwil wy­pełnionych ra­dością nie do opi­sania. Kiedy każdy liść wy­daje się bar­dziej zielo­ny, każdy kwiat bar­dziej ko­loro­wy, a naj­większy ba­nał na­biera niepow­tarzal­ne­go sen­su.

Nie mie­rzmy wszys­tkich ludzi jedną miarą. Pa­miętaj­my, że co człowiek to in­na jed­nos­tka matematyczna.

`Trak­tuj wszys­tkich tak jak­by to było wasze os­tatnie spotkanie.

Przy­jaźń jest naj­piękniej­szym ze wszys­tkich pre­zentów, ja­kimi możemy zos­tać ob­da­rowa­ni aby szczęśli­wie uk­ształto­wać swo­je życie.

nikt nie widzi si­niaków pod ocza­mi. każdy widzi we mnie tyl­ko to, co chce zo­baczyć. jes­tem naj­marniej­szym lus­trem wszys­tkich ludzi.

Nadzieja jest naj­lep­szą przy­jaciółką. Po­wyzy­wasz ją od wszys­tkich i od wszys­tkiego, a ona i tak przy to­bie zostanie.

Na­tura jest sa­ma w so­bie piękna, a my ze wszys­tkich sił chce­my ją upiększyć po swojemu.