Ludzie mają to do siebie, że się łączą zwyk­le w biedzie

Niebo, ono jed­no zaw­sze wspólne, łączy nas mi­mo ziem­skich granic.

… gra­nica… dla jed­nych to coś co dzieli… dla dru­gich to coś co łączy… jed­ni bu­dują mur, drudzy most…

Każdy wie, ile może zdziałać piękna me­lodia. Tyl­ko ona wycza­rowu­je ma­giczne chwi­le. To ona do­daje uro­ku i pew­ności. Tak, mu­zyka ma wielką moc. Pot­ra­fi łączyć ludzi.

Łączy nas tyl­ko jed­na rzecz, da­lej śpi­my pod tym sa­mym niebem.

Życie jest jak most, który łączy to, co było, z tym, co będzie.

Uśmie­chnij­my się do siebie i poszu­kaj­my naj­pierw te­go co nas łączy…a zo­baczysz jak dzięki ta­kiej pos­ta­wie cu­dow­nie po­kona­my wszys­tkie przeszko­dy które nas jeszcze dzielą.

Miłość- je­dyny skarb które­go nie mogę odnaleźć...

Miłość jest jak ocean- cza­sami sztorm, al­bo błękit­na przestrzeń...

Życie jest prze­pełnione cier­pieniem ale pełno w nim też cudów ta­kich jak błękit­ne niebo , blask słońca, oczy dziecka...

Wszys­tko co piękne jest pod błękit­nym niebem...

Nie wiecie jak to jest, gdy wasze niebo piękne i błękit­ne ciągle zasłaniają czar­ne chmury.