Wróciły marze­nia, wróciło szczęście, wróciła ra­dość, wrócił op­ty­mizm. A ja idę przez ulicę uśmie­chnięta i zacze­piam ob­cych ludzi py­tając się, jak minął dzień.

Op­ty­mizm to ta­ka za­baw­ka z dzieciństwa. Przez la­ta zbiera się na niej co­raz więcej kurzu pe­symiz­mu, ale war­to ją często od­kurzać, aby nie za­pom­nieć o niej całkowicie.

Za­miast ana­lizo­wać przeszłość weź swój ple­cak na ple­cy i ruszaj z uśmie­chem drogą tęczy ku przyszłości roz­dając ludziom płat­ki uśmiechów i kwiaty miłości.

Naj­częściej trud­ny, bar­dzo od­da­lony szczyt najłat­wiej zdo­być małymi sys­te­matyczny­mi kro­kami. Pat­rząc w przyszłość i korzys­tając z doświad­cze­nia przeszłości.

Pro­wadź swe życie tak, byś w przyszłości nie wstydził się zos­tać bo­hate­rem opo­wiada­nia pi­sane­go na lek­cję języ­ka pol­skiego swoich wnucząt.

Przeszłość ma war­tość wspom­nień. O war­tości przyszłości za­decy­dują pla­ny, marze­nia i cały splot różnych okoliczności.

Nie za­mar­twiaj się jed­nak przyszłością. Dzień dzi­siej­szy wys­tar­czy ci aż nadto.

Można zmienić przyszłość, wpłynąć na te­raźniej­szość lecz nig­dy nie zmieni się przeszłości...

Nie możesz zmienić przeszłości, ale przeszłość zaw­sze pow­ra­ca, żeby zmienić Ciebie. Zarówno twoją te­raźniej­szość jak i przyszłość.

Nie ma zbyt wiele cza­su, by być szczęśli­wym. Dni prze­mijają szyb­ko. Życie jest krótkie. W księdze naszej przyszłości wpi­suje­my marze­nia, a ja­kaś niewidzial­na ręka nam je przek­reśla. Nie ma­my wte­dy żad­ne­go wy­boru. Jeżeli nie jes­teśmy szczęśli­wi dziś, jak pot­ra­fimy być ni­mi jutro?

Jeśli chcesz rozśmie­szyć Bo­ga, opo­wiedz mu o twoich pla­nach na przyszłość.

By poz­być się złych myśli, za­bierz je na długi spacer.