Jeśli two­ja dro­ga jest trud­na, znaczy że idziesz w dobrą stronę.

Zaw­sze jest ja­kiś powód do uśmiechu, ale nie zaw­sze od ra­zu go widać

Człowiek jak kwiat zak­wi­ta i przek­wi­ta na oczach świata.

Jed­na pa­ra rąk to za mało do pielęgnac­ji kwiatu miłości...

Spójrz na łąkę i różno­rod­ność kwiatów na niej rosnących…na piękno mo­tyli w roz­maitych ko­lorach tęczy…Wsłuchaj się w głosy żyjątek,które w sym­biozie tworzą ma­giczną mu­zykę dla duszy…To właśnie jest cud tolerancji...

Gdy ra­dość masz w ser­cu każdy kwiat od­wza­jem­ni twój uśmiech.

Siej­my wśród ka­mieni ziar­na kwiatów,…bo o ileż piękniej żywą łąką się ra­dować niż wśród zim­nych głazów egzystować.

praw­da jest jak po­marańcza - niektórzy kochają jej za­pach, lecz nie cier­pią smaku...

Miłość…niczym dwa żag­lowce płynące oceanem w ma­gicznej poświacie zachodzące­go słońca…i nie wiek, ani uro­da ją sca­la, ale piękne dusze, wspólne marze­nia i niosąca fala.

Nieśmiałość to wdzięk i za­pach miłości. Między in­ny­mi można ją po tym rozpoznać.

Sens życia leży w od­kry­waniu je­go sen­su, będąc za­razem naj­większą przygodą.

Tak było od początku świata, że pełza żółw a orzeł la­ta, że śpiewa słowik, a jaskółka na twoim czo­le kreśli kółka. Sztaudyn­ger Jan