wiatr zaw­sze wieje jak trze­ba, tyl­ko człowiek całe życie uczy się powiewać...

Nie bierz życia zbyt po­ważnie, ale nie kpij z niego bo zem­sta to je­go moc­na strona.

Czas się nie zat­rzy­muje, gdy stoimy na życiowym roz­sta­ju dróg, nie wiedząc, w którą stronę te­raz pójść...

Wspom­nienia są jak książka, którą można czy­tać wiele ra­zy, wer­to­wać stro­na po stro­nie, a także odłożyć na półkę i wrócić do niej kiedy będziemy mieli na to ochotę...

Miłość to trud, który nie spadnie sam z nieba przez jakiś cud, lecz zdobyć go trzeba!

Ideal­ny człowiek to nie ktoś bez wad, tyl­ko ten, który pot­ra­fi z ni­mi wal­czyć i prze­radzać je w swo­je po­zytyw­ne strony.

Życie jest jak wiat­rak. Kręci się tyl­ko w jedną stronę, nig­dy nie wra­ca do pop­rzed­niego stanu. Przeszłość zos­ta­je w tyle.

Po dru­giej stro­nie chmur zaw­sze jest czys­te niebo.

Uciekać "od cze­goś" można w do­wolną stronę. Dążyć "do cze­goś" trze­ba w kon­kret­nym kierunku.

Diament bez szli­fu nie budzi podziwu, bez uczuć nie sposób poz­nać człowieka.

Tyl­ko przy­padek ma tą spe­cyficzną ma­gię,dzięki której nasze życie sta­je się piękniejsze.

Łzy wca­le nie oz­naczają te­go, że jes­teśmy słabi. Po­kazują, że nasze ser­ca nie są suchą pustynią...