Is­tnieje ktoś, kto jak tęcza pod­czas deszczu na­daje bar­wy mo­jej sza­rej codzien­ności, lecz jest równie nieu­chwyt­ny. Mi­mo to, lu­bię tęczę.

Żeby zo­baczyć tęczę, trze­ba naj­pierw przeżyć deszcz.

Lus­tro po­kazu­je prawdę; nie my­li się, gdyż nie myśli. myśle­nie w swo­jej is­to­cie jest my­leniem się.

Jeżeli wie­czo­rem spoj­rzysz w lus­tro i zo­baczysz ten sam uśmiech co ra­no to znaczy że dzień był szczęśli­wy, czy­li go nie straciłeś.

Ra­dość ma to do siebie, że na­wet w płaczących wie­rzbach można ją zobaczyć...

na­wet jeśli chce ci się płakać, uda­waj uśmiech. łat­wiej będzie przejść koło ludzi..

Zo­baczysz wszys­tko inaczej i o wiele le­piej ocza­mi, które wy­lały łzy.

Uśmie­chnij się do świata tak ja­koś głupio, bez­myślnie. Roz­baw go, niech i on się do ciebie uśmiechnie!

Praw­dzi­wa mu­zyka to ta, przy której czu­jesz dreszcze na ciele... Dusza wy­rywa się z ciała, które tańczy samoistnie... A wszys­tko to dzieje się po­za Tobą I czu­jesz wolność.

Mu­zyka może tak cicho grać, a tak dużo powiedzieć.

Gdy dusza prze­pełniona jest mu­zyką każda myśl sta­je się marzeniem.

Uśmiech na us­tach dla niedo­god­ności lo­su to uśmiech pros­to od duszy.