To co naj­piękniej­sze możesz zo­baczyć tyl­ko przez oku­lary duszy, w op­rawkach szcze­rego ser­ca i ze szkłami dob­rych zamiarów... (wszys­tko ma swo­je dru­gie oblicze...)

Praw­dzi­wy op­ty­mis­ta wyj­dzie w oku­larach prze­ciwsłonecznych na deszcz i z uśmie­chem uda, że świeci słońce.

Każdy z nas po­siada parę ko­loro­wych szkieł. Wszys­cy ma­my te różno­bar­wne oku­lary i każdy, kto pat­rzy przez ich pryz­mat, widzi życie w in­nych kolorach.

Ci, którzy nie zaz­na­li praw­dzi­wej biedy nie są w sta­nie usza­nować praw­dzi­wego bogactwa.

Życie składa się z wielu drobnych monet, a kto je podnosi jest zamożny.

Kto gro­sika nie usza­nuje, ten złotówki mieć nie będzie.

Po pros­tu usiądź obok mnie i usza­nuj ciszę. Bo­wiem w mil­cze­niu często jest więcej słów niż w krzyku.

`Niczym de­likat­na krop­la ro­sy szep­tem na­leży wi­tać no­wy dzień.

Każdy po­ranek jest inny... Każde­go po­ran­ka na no­wo pow­sta­je świat...

''Z uśmie­chem wi­tać każdy no­wy dzień'' - ot zadaniem, które dla każde­go człowieka zo­wie się spełnianiem codzien­nych obo­wiązków, w zgodzie z otoczeniem, po­par­tych pełnym ra­dości westchnieniem...

Co ma prze­minąć, to prze­minie, jak liść je­sien­ny, co z drze­wa mu­si spaść. Szczęście, miłość, ból, cier­pienie. Wszys­tko w życiu ma swój czas.

Nie myśl o szczęściu. Nie przyj­dzie - nie zro­bi za­wodu; przyj­dzie - zro­bi niespodziankę.