Tęcza, piękna iluz­ja, choć szczęścia nie daje, Zu­pełnie jak sny gdy wstaję nad ranem.

Ludzkie łzy to z jed­nej stro­ny wy­raz og­ro­mu cier­pienia, lecz z dru­giej także ul­ga. Ra­zem z łza­mi wypływa cier­pienie, by zro­bić miej­sce na nową, ko­lejną falę bólu. Inaczej ból przes­tałby się w nim mieścić.

Miłość jest kom­bi­nacją podzi­wu, sza­cun­ku i na­miętności. Jeśli żywe jest choć jed­no z tych uczuć, to nie ma o co ro­bić szu­mu. Jeśli dwa, to może nie jest to mis­trzos­two świata, ale blis­ko. A jeśli -wszys­tkie trzy, to śmierć jest już niepot­rze... tra­fiłeś do nieba za życia

Są ta­kie dni gdy ze śmie­chu płaczemy I są ta­kie dni gdy w swym smut­ku toniemy Bo są ta­kie dni gdy na ja­wie śnimy I by­wają też ta­kie gdy się budzić nie chcemy

Jeszcze żaden Don Kichot nie wyg­rał z wiat­ra­kami, za to śla­dy ich wal­ki są jak drogowskazy.

Stanąłem przed drogowskazami które nie po­siadają liter Pod każdym kry­je się coś innego. Dla­tego nie wiem jak mam podążać przez życie

Przy­jaciel jest częścią Two­jego życia. Przy­jaciel jest częścią Ciebie. Przy­jaciel jest dro­gow­ska­zem na drodze Two­jego lo­su. Przy­jaciel to ktoś dla ko­go poświęcasz swo­je życie...

Dwo­je ludzi In­ni niż wszys­cy, podążają ra­zem przez życie cza­sem z górki, cza­sem pod górę, ra­zem dojdą wszędzie. Wspólne marze­nia są dla nich drogowskazem, w codzien­ności zmagań. Miłość jest ich ścieżką...

Od­naleźć drogę Do swe­go szczęścia. Bez drogowskazów.

Los codzien­nie sta­wia nas przed dro­gow­ska­zami,każąc nam wy­bierać jedną z wielu dróg. Gu­bimy się,przew­ra­camy po­nieważ nie pot­ra­fimy korzys­tać z ma­py jaką pod­su­wa nam życie

Nie chodzi o to żeby ład­nie wyjść na zdjęciu... Chodzi o to, żeby po la­tach pat­rząc na zdjęcie i wspo­minając his­to­rie, po­jawił się uśmiech na twarzy

Za dwadzieścia lat bar­dziej będziesz żałował te­go, cze­go nie zro­biłeś, niż te­go, co zro­biłeś. Więc od­wiąż li­ny, opuść bez­pie­czną przys­tań. Złap w żag­le po­myślne wiat­ry. Podróżuj, śnij, odkrywaj.