Uwiel­biam tę ciszę, gdy noc się kończy, a dzień nie ma od­wa­gi jeszcze się zacząć. Ciszę, w której świat na chwilę zat­rzy­muje się, wstrzy­muje od­dech żeby przy­goto­wać się na świt, na no­wy dzień...

Czas sprawia, że uroda zwiotczeje, a piękno wyblaknie, ale mając męża, który sprawia, że śmiejesz się każdego dnia, masz na to skuteczne lekarstwo.

Życie trzeba przeżyć tak, żeby było wstyd opowiadać za to przyjemnie wspominać

Sa­mo dos­trzeżenie prob­le­mu nie jest trud­ne. Zna­lezienie roz­wiąza­nia jest praw­dzi­wym wyzwaniem.

Pil­nie stu­diuj życie. Nie ma egza­minów wstępnych i szans na egza­min pop­rawko­wy, a ses­ja nig­dy się nie kończy i ni­kogo nie ob­chodzi, że opuściłeś wykłady o uczuciach.

Cza­sami wys­tar­czy jed­no słowo, by na us­tach po­jawił się uśmiech. Jed­no "Pa­miętam" pot­ra­fi zmienić wszystko...

To wielka sztuka, umieć rozumieć Ludzkie przywary i cudzy ból. Czyjeś cierpienie, kruchość istnienia Istotę grzechu, wymowę słów.

W zy­ciu ty­le piek­nych jest chwil... Ale te naj­piek­niej­sze..,to pow­ro­ty do domu.

..mo­tyl na liściu siedzi spi­ja kroplę rosy by brzuszek napełnić by móc w pełni ra­dości przeżyć... ....a że słońce moc­no świeci ... ...więc skrzy­dełka swe rozkłada by ciepełka jak naj­więcej złapać.......

To ludzie których spot­ka­liśmy i sy­tuac­je które przeżyliśmy kształtują naszą oso­bowość. Tak dużo zaw­dzięcza­my innym.

Życie da­je nam wszys­tkim wskazówki każde­go dnia, ale tyl­ko nieliczni pot­ra­fią je zrozumieć.

Pat­rzeć w niebo, to jak­by naj­pierw poczuć łzę, a do­piero po­tem ot­worzyć oczy.