Ko­bieta jak kwiat. Z każdym miłym słowem, szcze­rym uśmie­chem z sza­rego pączka sta­je się do­rodną różą.

Gdy się ko­goś kocha, to kocha się całego człowieka, ta­kiego ja­ki jest, a nie ta­kiego, ja­kim by się go mieć chcialo.

Usiąść na ław­ce miłości, złapać za dłoń nadzieję, trwać w po­całun­ku wiary!

Złap moją dłoń i chodź. Ra­zem znaj­dziemy lep­szy dzień.

To śmie­szne jak czas z nas drwi. Jak gra z na­mi w ber­ka. Ucieka co tchu, za­bierając nam naj­piękniej­sze chwi­le, a my nie pot­ra­fimy go złapać...

Nie­szczęście jest bar­dzo szybkie. Pot­ra­fi nas złapać pod­czas nasze­go biegu po szczęście.

Jeśli choć raz w życiu złapie się słońce... Już zaw­sze będzie się tęsknić za je­go ciepłem.

Jest miej­sce w którym zat­rzy­muje się na chwilę. Mała kraina czarów.

Cza­sem w naj­bar­dziej od­ległych głębinach, Kry­je się perła praw­dzi­wa lub szczęścia kraina..

Uśmiech spra­wia, że świat wy­daje się bar­dziej ko­loro­wy, więc... może po­ra zacząć się uśmiechać?

..Praw­dzi­wy przy­jaciel dot­rzy­muje swoich obiet­nic zawsze, na­wet jeśli to przychodzi w nieod­po­wied­nim miej­scu o niewy­god­nym czasie..

Człowiek pot­rze­buje przys­ta­ni, ta­kiego skraw­ka przes­trze­ni, w którym przecze­ka ule­wy, burze, wichry, gdzie pocze­ka choćby na przejaśnienie.