Nikt nas nie pot­ra­fi nau­czyć, że trze­ba cie­szyć się z każdej chwi­li, uśmie­chu, pro­myku słońca, krop­li deszczu, a na­wet łzy.

Mały pro­myk słońca a pot­ra­fi wy­wołać tak wiel­ki uśmiech na twarzy.

Kiedy człowiek jest szczęśli­wy w deszczo­wy dzień na­wet z liścia pro­mieniują pro­myki słońca.

O swo­je marze­nia war­to wal­czyć do końca , do os­tatniego pro­myka nadziei bo naj­większy ból ser­cu spra­wia niepew­ność i niedopowiedzenie.

Po­ran­ne pro­myki słońca pot­ra­fią zu­pełnie zmienić nasze nas­ta­wienie do no­wego dnia.

War­to wal­czyć o każdy ok­ruch szczęścia, każdy pro­myk miłości, każdą dro­binę przy­jaźni… Bo war­to wal­czyć o rzeczy na­wet tak maleńkie…

LIPIEC Nas­tał wspa­niały czas lata, dzi­siaj ma­my lipiec, więc cie­szmy się nim ile możemy za­nim ten czas przeminie.

w miłym to­warzys­twie godzi­na trwa minutę, zaś w nielu­bianym mi­nuta wlecze się godzinę

Ko­bieta jak kwiat. Z każdym miłym słowem, szcze­rym uśmie­chem z sza­rego pączka sta­je się do­rodną różą.

Miłość to dwa ser­ca połączo­ne skrzydłami wspólnych marzeń w wędrówce przez życie ku wieczności.

Świata trze­ba próbo­wać... Trze­ba próbo­wać na­miętności, żalu roz­sta­nia, niepew­ności, niep­rzes­pa­nych no­cy... A to wszys­tko wiążę się z różny­mi rodza­jami miłości.

Życie i miłość przychodzą znienac­ka, a roz­stać się z ni­mi nie sposób...