Każdy ra­nek da­je szansę na to, by wie­czo­rem móc po­wie­dzieć: to był szczęśli­wy dzień.

Tak wiele można polepszyć uśmiechem, tak wiele można nim wyrazić... I choć nic nie kosztuje, dlaczego wciąż tak mało się z niego korzysta ? Przecież nie jest nam na próżno dany...Za każdym razem, kiedy przekazujesz komuś uśmiech, zasiewasz w nim ziarenko szczęścia i optymizmu.

Życie zawiązane jest w supełki, a naszym zadaniem jest je rozwiązywać...nie tracąc cierpliwości.

Tyl­ko we­soły człowiek może liczyć na to­warzys­two dru­giej oso­by, smut­ny mu­si zos­tać sam, smutna to prawda niestety

Życie jak ulot­na me­lodia, gra i nag­le cichnie...

Mu­sisz nau­czyć się jed­nej z dwóch rzeczy: siania wiosną lub żeb­ra­nia jesienią.

Czym dla pta­ka są skrzydła, tym dla człowieka jest przy­jaźń: wzno­si go po­nad proch ziemi.

Dob­ry człowiek jest jak małe światełko. Wędru­je pop­rzez mro­ki nasze­go świata i na swo­jej drodze za­pala zgaszo­ne gwiazdy.

Miłość - naj­piękniej­sze dziec­ko Mat­ki Natury...

Pop­rzez sze­lest liści i krop­le ro­sy na­tura opo­wiada nam swo­je losy... Nad­staw ucho na głębię istnienia...

Ach! Na­turo! Po­wiedz przecie! Cze­mu Czerwiec nam deszcz wciąż niesie?!

Ta­ka na­tura człowieka... marzy, by dot­knąć chmur - przed deszczem ucieka.