Aby zna­leźć miłość, nie pu­kaj do każdych drzwi. Gdy przyj­dzie two­ja godzi­na, sa­ma wej­dzie do twe­go do­mu, w twe życie, do twe­go serca.

Być jak słońce, przedzierać się przez ciem­ne chmu­ry i roz­pro­mieniać ludzkie dusze.

Dob­re drze­wo dob­rym się owo­cem ok­ry­wa, dob­ry człek z dob­rych czynów poz­na­wany bywa.

Więc pozwól mi chodzić w chmu­rach, sko­ro nie pot­rze­bujesz mnie tu­taj, na ziemi.

Jeżeli bez­chmur­ne niebo to jak dzień bez zmar­twień to dlacze­go wciąż wpat­ru­jemy się w chmu­ry ?

Umierać w niebie, pocho­wanym zos­tać w chmurach, ta­kie jest mo­je naj­skryt­sze marzenie.

Nic nie sma­kuje le­piej,niż owoc z włas­noręcznie po­sadzo­nego drzewa.

Będąc głową w chmu­rach nie można jed­nocześnie stąpać twar­do po ziemi.

Cza­sem wys­tar­czy je­den uśmiech, by roz­wiać czar­ne chmury...

Los jest nieubłagany. Nie prze­gonisz deszczu dmuchając na chmury. Nie spo­wodu­jesz że ktoś cie po­kocha rzu­cając ser­cem na pra­wo i lewo.

Wziąć swe skrzydła i szy­bować.... Tam, między chmu­rami, za marzeniami...

Naj­doj­rzal­sze owo­ce zry­wa się pierwsze.