Cza­sami tak trud­no uwie­rzyć, że nad chmu­rami zaw­sze świeci słońce.

Rośli­na, co za młodu światła nie zaznała, Trud­no by w przyszłości świet­listy pąk wydała.

Marze­nia to chmu­ry które w większości i tak się rozpłyną. Tyl­ko nieliczne przy­niosą nam deszcz

Kwaśne wi­nog­ro­na po­kazują praw­dzi­wy smak słod­kiego owocu...

Miłość da­je skrzydła nie po to by chmu­ry go­nić,miłość da­je skrzydła po to by mogła nas obronić.

Gdy­by chmu­ry nie przesłaniały nam nieba, pew­nie nig­dy nie dos­trzeg­li­byśmy je­go piękna.

Praw­dzi­wego przy­jaciela poz­nasz po tym, że będzie z tobą bez względu na to czy świeci słońce, czy zbierają się chmu­ry burzowe.

Wiatr nadziei prze­gania chmu­ry smut­ku, odsłaniając pro­mienie szczęścia...

Dzień chmu­rami niebo kryje.

je­sień, to naj­lep­sza po­ra ro­ku dla nies­pełnionych miłości. to tak jak­by cały świat płakał deszczem ra­zem z tobą.

Wspom­nienia budzą się. Gdy pachnie deszczem, gdy pokój wy­pełnia nasza ulu­biona piosen­ka, gdy śpiewa pod niebem ptak.

Rośli­na, zwierzę czy człowiek po­zos­tają sobą, mi­mo że w ciągu sto­sun­ko­wo krótkiego cza­su ani je­den atom w ich or­ga­niz­mie nie po­zos­tał ten sam.