Kwiat po­ranną rosą ob­le­wa swe płat­ki, człowieka umysł budzi kąpiel po­zytyw­nych wspomnień...

Każdy no­wy dzień jest kwiatem Który zak­wi­ta w naszych rękach

Wios­na - zielo­na księżniczka z wian­kiem kwiatów we włosach.

Tak żyć, by się na no­wo wciąż od­radzać, jak kwiaty i jak trawa.

Gdy ko­bieta ot­rzy­muje od mężczyz­ny miłość i wspar­cie, wte­dy dosłow­nie roz­kwi­ta w swo­jej ko­biecości, jak kwiat w słońcu.

Ko­bieta to rzad­ki okaz kwiatu, ale w od­po­wied­nich wa­run­kach przyj­mu­je się wszędzie.

Na łące szczęścia każdy ko­lej­ny kwiat ra­dości jest je­dyny w swoim rodzaju.

Być może gdzie in­dziej tra­wa jest zieleńsza, ale kwiaty umierają tam równie cicho.

Spójrz na łąkę i różno­rod­ność kwiatów na niej rosnących…na piękno mo­tyli w roz­maitych ko­lorach tęczy…Wsłuchaj się w głosy żyjątek,które w sym­biozie tworzą ma­giczną mu­zykę dla duszy…To właśnie jest cud tolerancji...

Gdy masz wrażliwą duszę na­wet pol­ny kwiat za­fas­cy­nuje cię swoim pięknem w skromności.

Gdy ra­dość masz w ser­cu każdy kwiat od­wza­jem­ni twój uśmiech.

Siej­my wśród ka­mieni ziar­na kwiatów,…bo o ileż piękniej żywą łąką się ra­dować niż wśród zim­nych głazów egzystować.