Nadzieja jest rośliną trudną do wyp­le­nienia. Można nie wiem ile odrąbać gałęzi i zniszczyć, a zaw­sze będzie wy­puszczać no­we pędy.

Rośli­ny są jak ludzie, pot­rze­bują miłości by żyć, po­kony­wać cho­roby i umierać w spokoju.

Nie możesz zat­rzy­mać żad­ne­go dnia, ale możesz go nie stracić.

Stra­cisz naj­piękniej­szą chwilę, gdy wstając wraz ze Słońcem za­pom­nisz spoj­rzeć mu w oczy.

Kwiaty i wspom­nienia przecho­wują się po­dob­nie- ja­ko ut­ra­cony za­pach i spłowiałe kolory.

Z zaurocze­niem jest jak z kwiata­mi. Na początku kuszą, zachwy­cają, są pełne wdzięku i sub­telności, lecz gdy się o nie nie dba umierają.

Miłość trze­ba pielęgno­wać jak kwiaty- jeśli jes­teś złym og­rodni­kiem, us­chnie... obum­rze bezpowrotnie...

Życie jest kwiatem, naszą rolą jest wybór czy go pielęgno­wać, by podzi­wiać je­go piękno i za­pach czy zer­wać by zwiądł.

Mo­tyle - piękni wycho­wan­ko­wie kwiatów.

Kwiaty zaw­sze więdną, tak jak ludzie z cza­sem odchodzą.

A cza­sami na­wet pta­ki są zmęczo­ne lo­tem mi­mo je­go piękna...

Ludzie ob­serwują lot ptaków, wielok­rotnie marząc o tym, by wzbić się w po­wiet­rze. Jed­nak niewielu myśli o tym, jak wiele wy­siłku i ener­gii je to kosztu­je. Nic nie przychodzi tak łat­wo jak nam się cza­sem wydaje...