Na­wet naj­większa pa­rasol­ka nie uchro­ni ni­kogo od deszczu łez. Każdy mu­si przejść swój włas­ny potop.

Z ko­bieta­mi jak z kwiata­mi, trze­ba je pielęgno­wać wte­dy kwitną.

Życie niczym róża piękne jest Kwiat - to miłość Łody­ga - to droga Kol­ce - to wszys­tkie niepowodzenia Od nas sa­mych za­leży ,jak długo kwiat będzie kwitł i ile cier­ni na łodydze będzie

W og­rodzie wspólnych marzeń każdy kwiat pachnie szczęściem.

Ależ te kwiaty naiw­nie na wiosnę się rumienią. Niewiedzą, że życie poczęstu­je ich jesienią...

Żyj tak, by ziar­no Twej wiary wy­dało piękny kwiat.

Naj­piękniej­sze kwiaty pochodzą z głębi serca.

Rzeczy­wis­tość spa­da na nas jak deszcz, zmy­wając złudze­nia i tworząc kałuże, w których wielu z nas się topi.

Skok na głęboką wodę może przy­nieść przyjemność.

Spójrz na łąkę i różno­rod­ność kwiatów na niej rosnących…na piękno mo­tyli w roz­maitych ko­lorach tęczy…Wsłuchaj się w głosy żyjątek,które w sym­biozie tworzą ma­giczną mu­zykę dla duszy…To właśnie jest cud tolerancji...

Ludzie są jak wiatr Nieraz jak hu­ragan prze­latują przez nasze życie Pus­tosząc dusze Nieraz są jak ze­firek de­likat­nie ko­ja po­cie­szają i na zaw­sze zostają

Każdy dzień z życia można porównać do niebez­pie­czne­go sko­ku z wy­sokości . Nig­dy nie wiado­mo czy to nie ten ostatni.