Życie bez miłości jest ot­warte na bar­dzo wiele różnych ho­ryzontów, ale wszys­tkie wy­dają się pus­te dopóki miłość po­now­nie nie za­puka do Twoich drzwi.

W po­wiet­rzu uno­si się za­pach skoszo­nej tra­wy a słońce zachodzi już na ho­ryzon­cie...Nasze us­ta są tak blis­ko a oczy prze­pełnione żarem miłości...To właśnie te chwi­le spra­wiają ,że jes­teśmy tak bar­dzo szczęśliwi...

Me­lodia z wnętrza muszli Duża muszla w dłoni Słuchasz jej jak zacza­rowa­na Szum morza wypływa do ucha Światło mus­ka piękno twarzy Chwilę, którą zapamiętam

Gdzie ho­ryzont nie sięga, sięga nasza przy­jaźń ...

Wszys­cy jes­teśmy frag­mentem kra­job­ra­zu dla otaczających nas ludzi - dla niektórych je­dynie bier­nym ele­men­tem de­korac­ji przes­trze­ni, in­nym zaś, by­wa, że przysłaniamy cały horyzont.

Przy­jem­nie budzić się codzien­nie wraz z no­wym słońcem, widząc codzien­nie in­ny horyzont...

Za ho­ryzon­tem ludzkich marzeń kryją się ciche mod­litwy błagających o cud.

Miłość to rodzaj og­nia, który niesiony w ser­cu po­maga wyjść po­za włas­ny ho­ryzont, choćby bramą miał być bok ot­warty włócznią samotności.

Na niebie po­jawił się księżyc. Je­go pro­mienie prze­nikały na wskroś niebies­kawą mgiełkę rozświet­lając toń je­ziora. Gład­ka jak lus­tro taf­la od­bi­jała ciem­ny błękit gasnące­go, wie­czor­ne­go nieba. Po chwi­li już cała je­go po­wie­rzchnia za­lana była księżyco­wym światłem.

Kiedy w ser­cu miłość, każdy na­pisa­ny wers zachwy­ci. Kiedy w duszy piękno, poz­wo­limy unieść się...słowom po­nad...życia ho­ryzont

bo nadzieja spoczy­wa za ho­ryzon­tem marzeń ...

Cza­sem wys­tar­czy przy kimś zwyczaj­nie być by uka­zać mu in­ny ho­ryzont wschodzące­go słońca