In­ternet to po­zor­nie łat­wiej­sze, piękniej­sze życie.

In­ternet stał się miej­scem, w którym, jak w prze­paści, giną przy­jaźnie, po których w życiu real­nym słyszy­my tyl­ko echo.

In­ternet to ta­kie dziw­ne zja­wis­ko...;pot­ra­fi zbliżyć ludzi, gdy są od siebie da­leko i od­da­lić, gdy są bar­dzo blisko…

In­ternet nie usu­wa praw­dzi­wych ba­rier między ludźmi, on ich po pros­tu nie po­kazu­je; nie jest w stanie.

In­ternet uka­zuje nam jed­nocześnie potęgę człowieka i je­go bez­nadziej­ne położenie

Nie bójmy się swoich łez. One nie po­kazują Two­jej słabości... Oz­naczają, że jeszcze jes­teś człowiekiem.

Miłość to nie tyl­ko kwiaty i wier­sze, to kom­pro­misy i umiejętność wybaczania.

Kwiat po­ranną rosą ob­le­wa swe płat­ki, człowieka umysł budzi kąpiel po­zytyw­nych wspomnień...

Z miłością jest jak ze zbiera­niem kwiatów... cza­sami te naj­piękniej­sze trze­ba zos­ta­wić i poz­wo­lić im dojrzeć

Tak żyć, by się na no­wo wciąż od­radzać, jak kwiaty i jak trawa.

Każdy kwiat rosnący w og­rodzie i zma­gający się z pra­wami na­tury jest sto ra­zy piękniej­szy niż ten, który tyl­ko pręży się w wazonie.

Są ta­kie kwiaty, które zak­wi­tają tyl­ko...raz. Jeśli przeo­czysz ten... dzień, je­go piękna już nig­dy nie...zobaczysz.