Gdy ra­dość masz w ser­cu każdy kwiat od­wza­jem­ni twój uśmiech.

Siej­my wśród ka­mieni ziar­na kwiatów,…bo o ileż piękniej żywą łąką się ra­dować niż wśród zim­nych głazów egzystować.

Można zachwy­cić się kwiatem będąc przechod­niem...Aby zachwy­cić się je­go wnętrzem, trze­ba się przy nim zat­rzy­mać i poświęcić mu swój czas. Tak sa­mo jest z człowiekiem.

Żad­na noc nie może być aż tak czar­na, żeby nig­dzie nie można było od­szu­kać choć jed­nej gwiaz­dy. Pus­ty­nia też nie może być aż tak bez­nadziej­na, żeby nie można było od­kryć oazy. Pogódź się z życiem, ta­kim ja­kie ono jest. Zaw­sze gdzieś cze­ka ja­kaś mała ra­dość. Is­tnieją kwiaty, które kwitną na­wet w zimie.

Bez­tros­ki lot może być trud­niej­szym od twar­de­go lądowania.

Gdy rze­ka wy­sycha... po­zos­ta­je błoto...

Je­den płomień może rozpętać pożar. Je­den człowiek może rozpętać piekło.

Nie wszys­cy wierzą w niebo ale pra­wie wszys­cy boją się piekła ...

W życiu można przet­rzy­mać tyl­ko jed­no piekło. Każde następne jest lus­trza­nym od­bi­ciem pierwszego.

W drodze do piekła diabeł w gra­tisie pa­liwa naleje.

Zbierając pun­kty do piekła, nie licz na bi­let do Raju.

Wielu z tych, którzy przeszli piekło, tra­fiło do nieba.