Lu­bimy prze­bywać w swoim to­warzys­twie kiedy ma­my ochotę, bo przy­mus to już samotność...

Cza­sami, naj­pierw przyśni się kil­ka koszmarów, a do­piero później piękne sny

Zwra­cając się do Bo­ga zbyt często trak­tu­jemy Go jak służące­go, który po­winien sprzątnąć za nas życiowy bałagan.

Nie trze­ba mieć różowych oku­larów aby dos­trzec barwy.

trud­no do­paso­wać szkła obiek­ty­wiz­mu do oku­larów interesowności

Szczęście jest jak oku­lary, wszędzie go szu­kamy, a jest na czub­ku nasze­go nosa.

Zaczynjąc no­wy dzien nie za­pom­nij założyć różowych oku­larów. Wte­dy wszys­tko wy­da CI się piękniej­sze i prostsze...

Pat­rząc przez różowe oku­lary możemy nie dos­trzec praw­dzi­wego piękna które nas otacza.

Świat był czar­no biały, dopóki ktoś nie przyszedł i dał mi różowe okulary.

Świat le­piej wygląda w oku­larach .

Cza­sami war­to po­pat­rzeć przez tęczo­we szkiełko różowych oku­larów,-wte­dy świat nie wy­daje się ta­ki czarno-biały.

Nie pat­rz na świat przez nie swo­je oku­lary, bo zo­baczysz go ta­kim, ja­kim chcieli by go widzieć inni.