Nie pot­rzeb­na ci wa­da wzro­ku, by no­sić różowe oku­lary. Nie mu­sisz być da­leko­widzem, by dos­trzec szczęście.

Strach ma wiel­kie oczy. Mi­mo to nie naj­le­piej przez nie widzi, sie­dział za blis­ko ludzi strachliwych. Te­raz mu­si no­sić oku­lary korekcyjne.

Są ta­kie dni kiedy... ...wstaję ra­no zakładam oku­lary i do połud­nia je wy­cieram ciągle marząc, że to tyl­ko pył na nich czy­ni świat szarym...

Nikt nie jest ideal­ny. Ludzie są tyl­ko ludźmi. Ludzie też po­pełniają błędy.

Możesz mieć cu­dow­ne żag­le i sprzy­jający wiatr przez całą podróż. Ale to załoga jest naj­ważniej­sza na statku.

Ja­kie to miłe uczu­cie, gdy niez­na­joma oso­ba od­wza­jem­ni Twój uśmiech.

Od gwiazd pochodzi­my i ku gwiaz­dom zmie­rza­my. Życie jest je­dynie podróżą w nieznane.

Każdy dzień jest podróżą przez historię.

Życie niczym śnieg prószy codzien­nie niespodziankami Ma­lując zim­ny­mi bądź ciepłymi bar­wy koszyk z naszy­mi pisankami...

Gałązki wiśni otu­lone ciepłem słów bez przer­wy kwitną

naj­chętniej wzięłabym bu­ty w rękę i prze­biegła, cały świat bo­so .

Ubieram wy­god­ne bu­ty i idę szu­kać tam­tych dni. Jes­tem piel­grzy­mem moich wspomnień.