Faj­ne uczu­cie, gdy bez pośpie­chu sma­kujesz kawę i... morze, morze możliwości

Szept wiat­ru, pro­mieni słońca spoj­rze­nie, rzu­cane przez niego cienie na fa­le traw sze­leszczących, pośród drzew i pyłków się unoszących, nad głowa­mi kochanków i życia wyb­ranków.

Kwiecie opada, muśnięte chłod­nym wiatrem, żeg­nając lato.

drżące liście na drze­wie wiatrem się mienią

Są twarze na których wi­dok przy­pomi­na się dlacze­go war­to żyć i sta­rać się. Są głosy, które niez­mien­nie brzmieć będą choćby cały świat kry­tyko­wał twój gust, ty będziesz przy tym trwał. To może być na­wet dis­co po­lo. Ważne byś czuł to co czu­jesz i za­nim wpad­niesz w "gust" i in­dy­widualizm war­to pojąć, że każdy jest coś wart dla ko­goś, gdzieś... Bo każdy utwór ma swój niepow­tarzal­ny urok, brzmienie, dopóki... Dopóki Ty go czu­jesz, nikt in­ny.

Miłość znaczy szczęście, choć cza­sem idzie w parze z cierpieniem.

Zdarza się, że pier­wsza miłość nie prze­mija. Ona się tyl­ko prze­radza w pier­wszą-os­tatnią miłość życia.

Bo pier­wsza praw­dzi­wa miłość to swe­go rodza­ju udręka. Męczy nas niemiłosier­nie, nie da­je spać, nie da­je jeść, sie­dzi w głowie i na zaw­sze po­zos­ta­je w sercu.

Pier­wsza wiel­ka przy­jaźń to coś równie potężne­go i piękne­go jak pier­wsza miłość.

Pier­wsza miłość była, jest i będzie...Na­wet zgaszo­ne uczu­cie może pod­nieść się z po­piołów i zapłonąć ponownie. *jest ona bo­wiem wieczna

W życiu każde­go człowieka są dwie miłości. Ta pier­wsza i ta prawdziwa.

Naj­większą bliznę na ser­cu zos­ta­wia pier­wsza miłość, tą blizną jest sentyment.