List w bu­tel­ce jak nadzieja w szkla­nym zam­knięta schronie, która, uno­sić się będzie, póki w głębi zwątpienia nie zatonie.

Nie cze­ka wca­le i bieg­nie naz­byt szyb­ko - ten nie­czuły czas.

Jeśli pa­lisz za sobą mos­ty, to rób to tak, aby z twarzą wejść na oca­lałą kładkę.

Cza­sem mu­si po­jawić się długa rze­ka prob­lemów, byśmy zaczęli bu­dować mosty.

W spot­ka­niu spoj­rzeń nieśmiałych...uśmiech w oczach mos­ty maluje.

Zwodzo­ny most po­między chcieć a mieć psu­je się w połowie.

Nie róbmy prze­paści między sobą, bo po­tem jest bar­dzo trud­no zbu­dować most.

Spa­lone mos­ty by­wają lep­sze od zwod­niczych nadziei.

Na­wet dwie połówki jabłka różnią się między sobą.

Życie jest jak ka­wa dla sma­koszy; na je­go dos­ko­nały smak mu­si się składać nut­ka goryczy.

Szczęście jest jak fa­tamor­ga­na. Upar­cie dążymy w je­go kierun­ku, a gdy już chce­my po nie sięgnąć, zni­ka nam sprzed oczu taki po prostu

Na praw­dzi­we szczęście składa się wiele warstw codziennego życia