Człowiek człowieko­wi by­wa oazą, jeśli ot­worzy sze­roko swo­je ser­ce .

Kiedy ser­ce składa czystą obiet­nicę, wte­dy na­wet los nie rzu­ca kłód pod nogi.

Każde morze łez składa się zarówno z krop­li jak i strumieni.

Miłość jest naj­wspa­nial­szą przy­powieścią, którą co dzień składasz w dłonie dru­giego - tęsknotą za czymś, co święte, niepojęte

Przy­jaciele są skar­bem, tak, to wiemy. Ale to, jak cen­nym skar­bem, do­wiadu­jemy się do­piero po ich utracie.

Nie muszę zmy­wać makijażu... Łzy ro­bią to za mnie.

Miłość to skarb które­go kluczem jest za­giniona ma­pa uk­ry­ta w naszym ser­cu ...

Skarb po­siada ten, który pot­ra­fi swoim uczu­ciom i myślom na­dać kształt słów...

Praw­dzi­wa miłość to naj­większy skarb ja­ki można po­siadać, lecz nie na­leży trzy­mać go w sej­fie czy w ban­ku, tyl­ko w ser­cu, a wte­dy sta­niesz się milionerem.

Ser­ce jak kwiatuszek kiełku­je i rośnie z na­mi od początku nasze­go is­tnienia i to, ja­ki ten kwiatuszek będzie i czy w ogóle urośnie za­leży tyl­ko od nas, bo to my go kar­mi­my i pielęgnujemy.

Ser­ce - bez­cenny skarb, ja­ki można po­daro­wać dru­giej osobie.

Naj­ważniej­sza jest świado­mość, że mam rodzinę. Nieważne jak jest, gdy wra­cam do domu...