Rodzi­na to naj­większy skarb! Choć większość pew­nie o tym nie myśli. Ciągłe kłótnie, spo­ry, podziel­ne zda­nia. Ale nig­dy, za żad­ne in­ne skar­by świata nie za­mieniłabym was na ko­goś innego...

Życie jest wiel­kim cudem, skar­bem po­dob­nym do słońca.

Miłość to słod­ki smak który gorzko się od­bi­ja. Mi­mo te­go każdy prag­nie jej skosztować.

Li­sia ki­ta mknie, liście tańczą wokół niej. Je­sien­ny wyścig.

Marzenia są jak zapach mgły o poranku, po pewnym czasie zabiera je podmuch wiatru.

Marze­nia - złodzieje skarbów ludzkich dusz.

Prag­niemy od ludzi ciepła, a wciąż łamiemy im ser­ca. Człowiek to skarb, ser­ce to skarb. Dbaj­my o skar­by.

Im mniej­szą sakwę so­bie spra­wiasz tym więcej miej­sca w ser­cu na skar­by zostawiasz.

Miłość jest jak marzenie Jest jak błękit nieba, Jest jak kruszy­na chleba, Którą sza­nować trze­ba

Dwie połówki które od­na­lazły się w sza­leństwie życia , ty­le przeszkód żeby móc je złączyć jak by nie do pa­ry a jed­nak bić bez siebie nie mogą.

Miłość jest jak po­goda, nig­dy jej nie prze­widzisz

Praw­dziwą i szczerą miłością jest kochać ko­goś ta­kiego, ja­kim on jest.