Chciałabym powrócić do czasów, gdy moim je­dynym ma­kijażem był owo­cowy błyszczyk, uśmiech na twarzy był szcze­ry i wie­rzyłam w miłość.

Śmiech jest naj­wier­niej­szym od­bi­ciem duszy.

Dla przeciw wagi wielu uciążliwości życia niebo ofiarowało człowiekowi trzy rzeczy: nadzieję, sen i śmiech.

Szcze­ry uśmiech i śmiech to ob­ja­wy szczęścia.

Uśmiech jest naj­większym da­rem, ja­ki mog­liśmy ot­rzy­mać. Ot­wiera ser­ce dru­giego człowieka, urze­ka pięknem i na długo po­zos­ta­je w pamięci.

Tak często wy­muszam uśmiech, że pra­wie nie zni­ka mi z twarzy.

Z twarzy możemy wyczy­tać emoc­je, z ust słowa, a z oczu prawdę.

Odłóż kos­me­tyczkę, uśmie­chnij się - to naj­piękniej­szy ma­kijaż dla każdej twarzy.

Gdy miłość od­chodzi, obu­miera całe ciało, nad­chodzi sza­rość dni.

Kiedy człowiek jest za­kocha­ny, uka­zuje się światu ta­kim, ja­kim po­winien być zawsze.

Szczęśliwi Ci, którzy potrafią kochać, szczęśliwi Ci, którzy potrafią udźwignąć ciężar tej miłości, szczęśliwi, gdy nie zatracają się w niej...

Pier­wsza miłość wy­daje się być cu­downą, jed­nak naj­częściej od­chodzi, by od­rodzić się na no­wo, bar­dziej doj­rza­le, mniej zachłan­nie, bar­dziej to­leran­cyjnie i cier­pli­wie w no­wym związku.