Le­piej błądzić, idąc za głosem ser­ca, niż trwać w je­go głuchej ciszy.

no­wy dzień, to zbiera­nie ma­teriałów na życie

Młode: ziemniaki, Ko­per, mar­chew, ka­pus­tka - Wniebowstąpienie.

Bez skrępo­wania cie­szyć się drob­ny­mi przy­jem­nościami, spo­radycznie ofiaro­wywa­nymi przez los.

Miłość jest jak słońce da­je nam ciepłe dni, żywi nas swoją siłą, gdy zachodzi naj­częściej miewa­my ciężkie noce.

Wiosen­ny spa­cer. Poczuć na twarzy po­wiew chłod­ne­go wiet­rzy­ku.... a po chwi­li ciepło je­go ust na po­liczkach i gęsią skórkę na ple­cach... I nieśmiałe pro­myki słońca...

Po­ran­ne pro­myki słońca pot­ra­fią zu­pełnie zmienić nasze nas­ta­wienie do no­wego dnia.

Uśmie­chem, jeśli tyl­ko zechcesz, spra­wić możesz, że słońce przed­rze się przez chmu­ry smut­ku na czyimś niebie.

W deszczu iść z pod­niesioną głową. W blas­ku słońca rzu­cać cień... Żyję, czuję, jestem...

Co dzień spoglądaj na wschód słońca, jak­byś go widział po raz pier­wszy w życiu...

po burzy nie zaw­sze świeci słońce, ale zaz­wyczaj jest tęcza.

Bez­tros­ki śmiech dziec­ka, to jak pro­myk słońca w sza­rym życiu.