Gdy żyjesz nie bądź jak chmu­ra po­ganiana wiat­rem przez­nacze­nia, ale pta­kiem, który la­ta według włas­nej wo­li chodź mu­si się mie­rzyć z wiatrem.

Wielu z nas nie prze­pada za wiat­rem, a prze­cież to on roz­wiewa chmu­ry, kiedy grubą war­stwą przyk­ry­wają słońce. Wiatr jest nadzieją.

Uśmiech, jak słońce, da­je na­tural­ne ciepło. Uśmie­chnij się. Mi­mo wszystko.

Wpat­ruj się w niebo i śpiewaj z ra­dości, gdyż słońce otu­la cię ciepłem i op­ro­mienia światłem - za darmo.

Uśmiech jest jak słońce, które spędza chłód z ludzkiej twarzy.

Bo życie to ta­ka wiel­ka przep­la­tan­ka słońca i chmur.

A po burzy wyj­dzie słońce z kra­watem w ko­lorze tęczy.

Przy­naj­mniej słońce jest zaw­sze za darmo...

Gdy jest bar­dzo smut­no, to kocha się zacho­dy słońca.

Praw­dzi­wa miłość oz­nacza, że za­leży ci na szczęściu dru­giego człowieka bar­dziej niż na włas­nym, bez względu na to, przed ja­kimi bo­les­ny­mi wy­bora­mi stajesz.

` Marząc o lep­szym życiu, za­pomi­nasz o tym pięknie, które otacza Cię teraz.

Lep­szy dob­ry placz, niz by­le ja­ki smiech...