Miłość jest jak śle­piec na pus­ty­ni [...] Nie wiado­mo z której przyj­dzie stro­ny, ani do ko­go za­wita

Sa­mot­ność i ból to nau­czy­ciele. Dają czas i zro­zumienie. Po nich przyj­dzie nadzieja i wdzięczność za co­kol­wiek, co nie boli.

Nie myśl o szczęściu. Nie przyj­dzie - nie zro­bi za­wodu; przyj­dzie - zro­bi niespodziankę.

Mu­sisz pragnąć suk­ce­su jak os­tatniego świeżego łyku powietrza....Od­dychaj, jak­by to miał być os­tatni wdech tle­nu w twoim życiu. Inaczej nic nie będzie możliwe.

Po­wiet­rze to od­dech nie tyl­ko przemijania, a chwi­li, o którą przyj­dzie nam zawalczyć...

Życie na ziemi jest ta­kie ulot­ne i kruche, wys­tar­czy je­den pod­much Śmier­ci by znikło i odeszło na zawsze.

Zaw­sze trze­ba po­dej­mo­wać ry­zyko. Tyl­ko wte­dy uda nam się pojąć, jak wiel­kim cu­dem jest życie

Miłość jest naj­wspa­nial­szą przy­powieścią, którą co dzień składasz w dłonie dru­giego - tęsknotą za czymś, co święte, niepojęte

Jest ta­ka miłość, która nie umiera, choć za­kocha­ni od siebie odejdą.

Nas­tała zi­ma - naj­lep­szy przy­jaciel mo­jego wy­ziębione­go serca...

Nig­dy nie drwij z ko­goś dru­giego, żeś mądrzej­szy jest od niego… Bo może nas­tać dzień sądny, że i z ciebie pod­rwi bar­dziej mądry.

Op­ty­mizm ma­kijażem rzeczywistości.