Kiedy los się uśmie­cha uśmie­chnij się też, kiedy płacze Ty się śmiej.

Los się do mnie uśmie­chnął. Mi­nimal­nie uniósł kąci­ki swych ma­lino­wych ust. Tyl­ko nie smuć się więcej. Daj mi szansę…

Bez skrępo­wania cie­szyć się drob­ny­mi przy­jem­nościami, spo­radycznie ofiaro­wywa­nymi przez los.

Cza­sami po­win­niśmy wziąć los w swo­je ręce - nie pat­rzeć ciągle jak gu­bi swój tor, tyl­ko wska­zać mu właści­wy kierunek...

gdy jes­teśmy szczęśli­wi , szu­kamy na siłę prob­le­mu , gdy prob­lem się znaj­dzie skarżymy się na los ....

Cza­sem los płata nam fig­la i mówiąc: nie idź tą drogą jed­nocześnie da­je nam kop­niaka na szczęście.

Szczęście jest jak fa­tamor­ga­na. Upar­cie dążymy w je­go kierun­ku, a gdy już chce­my po nie sięgnąć, zni­ka nam sprzed oczu.

Nie zaw­sze pot­ra­fimy dos­trzec nasze szczęścia, ale zaw­sze użala­my się nad swoim złym losem.

Waż słowa te­raźniej­sze, co by los w przyszłości z Ciebie nie zakpił...

Nie ocze­kuj od życia za wiele. Le­piej dos­tać od lo­su miłą nies­podziankę, niż doświad­czyć zawiedzenia.

Po­konując prze­ciw­ności lo­su sta­jemy się sil­niej­si, jeśli tyl­ko ma­my od­wagę iść tą trud­niej­szą drogą.

Uczu­cia są jak płat­ki śniegu- wyjątko­we, ma­giczne, nietuzinkowe. Jed­nak zbyt słabe na prze­ciw­ności losu.