Każde­go dnia dos­ta­jemy coś od lo­su, ale on nie da­je nam na to żad­nej gwa­ran­cji ani nie poz­wa­la na reklamacje.

Kiedy ser­ce składa czystą obiet­nicę, wte­dy na­wet los nie rzu­ca kłód pod nogi.

Gra ta­kimi kar­ta­mi ja­kie roz­da­je los, cze­kając na asa z rękawa.

Życia nie da się zap­la­nować.Los zro­bi co będzie chciał,nie zważając na nasz plan.Przyj­mij co niesie ze sobą budzący się dzień, dob­ro i zło,uśmiech i łzę.Bo to nasze życie jest.A nie plan gdzie odhaczać pun­kty chcesz. To też nie plan­sza szachow­ni­cy,a ludzie to nie pion­ki na niej

Bądź dłutem, które rzeźbi włas­ny los, a nie pniem, który da­je się ociosać.

piątki to ta­kie dni, w których co by się nie działo, oko­liczności są wyjątkowe.

Gdy początek zgu­bi wątek... to jak zacząć tydzień w piątek.

Ciągle na coś cze­kamy. W po­nie­działek cze­kamy na piątek, cze­kamy w ko­lej­ce do le­karza, cze­kamy na pieniądze, cze­kamy na lis­ty, rachun­ki, które ma przy­nieść lis­to­nosz, na wodę, która ma się za­goto­wać na her­batę......a życie ucieka nam przez pal­ce, ono na nas nie czeka.

To nie tak, że niena­widzę po­nie­działków. O nie. Ja niena­widzę po­nie­działków, wtorków, śród i czwar­tków. Piątki toleruję.

Życie jest jak jaz­da po­ciągiem. Wsiadasz, od­najdu­jesz z góry przydzielo­ne: przedział i miej­sce, spędzasz czas ze współpa­sażera­mi. Za szybą widzisz umy­kające ci przes­trze­nie i przyglądasz się, ale po­ciąg jedzie tak szyb­ko, że choćbyś chciał, nie uchwy­cisz wszys­tkiego.

Życie bez 'tem­perówki' nie ma mo­cy by­cia ideal­nym, zaw­sze przy­da się ta na­jos­trzej­sza, która wyk­reuje nas abyśmy mog­li ideal­nie na kar­tce pa­pieru, naj­pros­tszy­mi li­tera­mi na świecie na­pisać, że jes­teśmy szczęśli­wi, z ko­lei długo­pisy to długa dro­ga na łatwiznę.

„Wia... Cza­sem cichy i leciutki De­likat­ny i malutki Cza­sem ciepły, al­bo mroźny Ten łagod­ny i też groźny