Mod­litwa po­siada moc po­rusza­nia ser­ca i ro­zumu: prze­mawia do duszy. Słowa stają się opo­wieścią, zadzi­wiającym ob­ja­wieniem, a nadzieja, gdzieś na dnie ser­ca, przy­biera pos­tać cu­du, niemal pa­raliżującej piękności.

Ten, który samą obec­nością bla­de twarze roz­jaśnia, niesie ze sobą od­cienie nieba czerwieni... Ten, który nieus­tannie poszar­pa­ne stru­ny ser­ca stroi i nap­ra­wia pow­stałe w duszy ubytki...

Korze­nie ser­ca mają wielką moc w po­biera­niu wo­dy miłości...

Światło to moc, która wy­doby­wa z mro­ku piękno, które bez niego po­zos­tałoby niedos­trze­gal­ne al­bo, mówiąc ściślej, po pros­tu by nie istniało.

By ofiaro­wać ko­muś leczniczą moc ciepła,wys­tar­czy chwi­la roz­mo­wy,ser­deczny uśmiech czy pot­rzy­manie za rękę...

Nie każdy umie do­cenić war­tość mo­cy niosącej nadziei jut­rzej­sze­go dnia.

Sen - bla­dy wysłan­nik oj­ca mro­ku, który ni­cią za­pom­nienia szy­je dziury naszej pamięci...

Tak nap­rawdę to cisza nie is­tnieje, bo gdy wszys­tko mil­knie to cisza pot­ra­fi tworzyć piękne me­lodie… jest w sta­nie wzbo­gacać ra­dość, wiarę i nadzieję, ale także w swej mo­cy po­siada umiejętność potęgo­wania smut­ku, żalu i tęsknoty…

Mocą człowieka umiejętność pow­sta­wania z niemo­cy wzmoc­niona har­tem ducha...

Świat jest zwier­ciadłem bo­gac­twa umysłu.

Świat to za­led­wie wiązka wrażeń spląta­na mocą ludzkich marzeń.

Sny uka­zują nam siłę naszej wyob­raźni, moc naszych prag­nień i uwięzionych wewnątrz emoc­ji