Duszę ma na ra­mieniu, a ser­ce na dłoni, dzi­wią się me­dycy, że jeszcze nie po nim.

Marze­nia prze­pełniają całą moją duszę, a wszys­tko to zam­knięte w zwier­ciad­le moich oczu...

Sen to lus­tro niewy­darzo­nych chwil, bądź zwier­ciadło te­go co wydarzone.

Po­noć słowa są zwier­ciadłem duszy. Ale duszy nie odzwier­cied­lisz w słowach.

Spoglądam w lus­tro i widzę tyl­ko oso­bowość w krzy­wym zwierciadle.

Każdy pot­rze­buje włas­ne­go zwier­ciadła duszy, włas­ne­go lus­tra, by widzieć swo­je grzechy w in­nej formie.

Czasem war­to się wypłakać przed sa­mym sobą, aby dru­giego dnia stanąć przed lus­trem i po­wie­dzieć dam radę, jes­tem silna...

Zaufa­nie jest jak ma­giczne zwier­ciadło, wszys­tko co się w nim od­bi­ja wy­daje się pod je­go wpływem piękniej­sze i lep­sze... ma jed­nak też wadę cu­dow­ne­go zwier­ciadła, gdy raz się potłucze w je­go pos­kle­janych ka­wałkach nic już nie wygląda tak samo.

Pat­rząc na świat pop­rzez pryz­mat kszy­wego zwier­ciadła zniek­ształca­my je­go rzeczy­wis­ty ob­raz. Tak sa­mo jest w przy­pad­ku gdy pat­rzy­my ocza­mi duszy czy wyobazni. Ale co zo­baczy­my poz­ba­wieni tych ta­kich 'soczewek'?

Każdy pot­rze­buje zwier­ciadła w którym mógłby się przej­rzeć. Pew­nie dla­tego jed­na połowa świata roz­gląda się za swoją drugą połową.

"Zapamiętaj, mój miły, stare porzekadło - I szkiełko być piękniejsze może od zwierciadła, Pod warunkiem, że najpierw zetrzesz w pył zwierciadło".

“Bo życie to nie wiersz.Pełen pięknych słów,wypowiedzianych jednym tchem. Życie to proza,historia.Dzień po dniu zapisywana wciąż od nowa. To wojna uczuć.Walka z sumieniem.To byt i istnienie,a Człowiek,to istota która żyje Dzięki Miłości i Nadziei. ”