Miłość i cier­pienie te sa­me bu­ty noszą, a jakże in­ne śla­dy zostawiają...

Lis­ty nas zdradzają. Może być na nich nasza łza, ślad po her­ba­cie, za­pach naszych dłoni.

Nie oce­niaj książki po kil­ku kar­tkach ani człowieka po wyb­ra­nych cechach charakteru.

Przy­jaźń nie potępia w chwi­lach trud­nych, nie od­po­wiada zim­nym ro­zumo­waniem: gdy­byś postąpił w ten czy tam­ten sposób... Ot­wiera sze­roko ra­miona i mówi: nie pragnę wie­dzieć, nie oce­niam, tu­taj jest ser­ce, gdzie możesz spocząć.

Nie oce­niaj mi­nionych chwil ja­ko najwspanialszych. Żyj z świado­mością, że wszys­tko, co naj­lep­sze jest przed Tobą.

Nie każdy ka­mień na szla­ku mu­si za­dawać ból.

Dob­re słowo jest łatwą przysługą niewy­magającą ani krzty poświęce­nia, a cza­sem wartą więcej niż praw­dzi­wy dob­ry uczynek.

Praw­dzi­wi Przy­jaciele wy­baczą Ci wszys­tko. Od małych uchy­bień, po wiel­kie uczyn­ki. Odejdą po to, by wrócić i z wy­ciągniętą dłonią oraz z uśmie­chem na us­tach, od­dadzą Ci klucz wraz z mapą do ich serca.

Wyświad­czając dob­ry uczy­nek człowieko­wi spra­wiasz,że je­go krzyż sta­je się lżej­szy a Two­je ser­ce bogatsze.

Żyj tak aby two­ja wędrówka zaw­sze ku zgodzie zmie­rzała a w ser­cach na­pot­ka­nych bliźnich dob­ry­mi uczyn­ka­mi się zapisywała.

Naj­szyb­ciej łamią się gałęzie wy­dające na świat dużo owoców. U ludzi te owo­ce - to dob­re uczynki.

"Ser­ce jest bo­gac­twem, które­go się nie sprze­daje ani nie ku­puje, ale które się ofiaro­wuje" ~ G.Flaubert