Ma­my ten­den­cję do roz­bi­jania szczęścia na ty­siące ka­wałków , by zos­tał po nim ja­kiś ślad...

Życie to opo­wieść pi­sana ser­cem. Białe kar­ty to dni, które minęły bez uczuć, nie zos­ta­wiając żad­ne­go śladu...

Śla­dy w naszej psychi­ce są jak mi­mowol­nie pro­wadzo­ny pamiętnik. Aby kar­ty za­pisa­ne przez życie, po­dej­mo­wane de­cyz­je i uczu­cia były god­ne po­now­ne­go czy­tania ...

Pa­mięć to pi­sanie po kar­tce twar­dym ołówkiem - da się wyt­rzeć gra­fit, ale ślad po­zos­ta­nie na zawsze.

Nasze bo­gac­two to nie kie­szeń co pęka, raczej włas­na tożsa­mość, śla­dy pra­cy na rękach...

Ociekając złością nie na­nieś jej na dy­wan bliźniego, w prze­ciw­nym ra­zie po­zos­ta­nie na nim trud­ny do wyczyszcze­nia ślad...

Nie jes­teśmy w sta­nie do­gonić ideałów. Możemy je­dynie szu­kać ich śladów na tra­wie wy­dep­ta­nej przez błędy.

Me­lodia mo­jego ser­ca z każdym dniem rwie się i nik­nie w od­ległej ciszy, jak­by Bóg o niej zapomniał. Wiem, że wkrótce za­mil­knie..

W życiu każdy ma swoją drogę i na niej zos­ta­wia ślady. Ale od każdej głównej dro­gi od­chodzą te poboczne; I ni­mi trze­ba umieć dojść do celu.

Bliz­ny nie bolą... Po­zos­ta­wiają jed­nak śla­dy mniej lub bar­dziej wi­doczne ...

Na zim­nym ser­cu ze szkła Od­cisnąć swój ślad Może ty­ko miłość diamentowa…

Bliz­ny - pa­miątki życiowych doświad­czeń.. każdy prag­nie od­być tę lek­cje, ale nikt nie chce mieć po niej śladu..