Po­mimo wielu uśmiechów, które roz­da­jemy na le­wo i pra­wo, ser­ce każde­go z nas przeora­ne jest raną tęskno­ty za czymś co ut­ra­ciliśmy na zawsze...

Jeśli już no­sisz ser­ce na dłoni, noś je tak by nie spadło i nikt go nie zranił

Ko­lor Two­jego świata za­leży od te­go, ja­kiej bar­wy jest kred­ka w Two­jej dłoni.

Praw­dzi­wi Przy­jaciele wy­baczą Ci wszys­tko. Od małych uchy­bień, po wiel­kie uczyn­ki. Odejdą po to, by wrócić i z wy­ciągniętą dłonią oraz z uśmie­chem na us­tach, od­dadzą Ci klucz wraz z mapą do ich serca.

Roz­ga­niam dłonią chmu­ry, po­woli wychodzę z uk­ry­cia, by god­nie żyć i móc być z siebie dumną.

Człowieko­wi można przyłożyć dłoń do ust, by nie wy­powie­dział słów, jed­nak je­go ser­ca nig­dy nie uda się nam uciszyć

Roz­poznać szczęście, kiedy leży u twych stóp, mieć od­wagę i zde­cydo­wać i pochy­lić się, chwy­cić je w dłonie... i zat­rzy­mać. To mądrość ser­ca. Mądrość, która jest tyl­ko lo­giką, to mało...

Naj­silniej­szy jest zaw­sze ten, kto umie złożyć dłonie do modlitwy.

Nie możesz przez całe życie i z całej siły trzy­mać się za ręce- w pew­nej chwi­li zdrętwieją ci dłonie.

Szczęście niekiedy jest na wy­ciągnięcie dłoni,trud­no jed­nak je dos­trzec pat­rząc na życie przez łzy strat i nies­pełnionych marzeń.

Jeżeli wychodzisz z mie­czem w dłoni nie dziw się, że chcą z tobą walczyć...

Z biegiem lat co­raz rzadziej spogląda­my w niebo, a co­raz częściej na dłonie.